بارگذاری طرح
غربت حضرت محمد (ص) و حضرت امام حسن (ص) در زندگی و هنگام دفن

غربت حضرت محمد (ص) و حضرت امام حسن (ص) در زندگی و هنگام دفن

تعداد بازدید : 171 تعداد نظرات : 0

غربت، واژه ای است که براحتی برای هرشخصی قابل درک و لمس نیست. شخصی که در دیاری تنها و بدون هیچ آشنایی زندگی می‌کند، غربت سختی دارد. اما شخصی که در شهر و دیار خودش غریب و تنها و مُظطَر است چه غربتی دارد؟ این غربت قابل وصف است؟

در دین اسلام، سفارش‌های زیادی به رفتن و شرکت نمودن در مراسم عزای شخصی که از دنیا رفته است شده است. ثواب‌های زیادی برای این امر در نظر گرفته شده است. این همراهی در تشییع پیکر، نشانی از ابراز همدردی با صاحب عزا است. نشان‌دهنده این موضوع است که خود را در غم صاحب عزا شریک می‌دانیم.

این ابراز همدردی و همراهی، به میزان بزرگی و علاقه و احترامی که به شخص متوفی وجود دارد، در ارتباط است. هرچه شخص متوفی در قلب ما محبوب و با ارزش باشد، همدردی و احساس ناراحتی بیشتری داریم.

حال چگونه می‌شود که پیامبر دین اسلام، فرستاده خداوند متعال، اشرف انبیاء (علیهم السلام)،  حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) در اوج غربت، در میان افراد به اصطلاح مسلمان، در شهر مدینه، هیچ شخصی بجز حضرت امیرالمومنین علی (صلوات الله علیه) و حضرت زهرا (سلام الله علیه) و حضرت امام حسن (صلوات الله علیه) و حضرت امام حسین (صلوات الله علیه) حضور نداشت؟جایگاه و ارزش این پیامبر در میان مردم آن زمان چه بود؟ آیا حتی به اندازه یک فرد معمولی در جامعه، ارزش نداشتند؟ آن مردم چگونه خود را " مسلمان" و پیرو این پیامبر می‌دانستند؟

نوه‌ی بزرگوار این پیامبر، دومین امام از سمت خداوند متعال، حضرت امام حسن ( صلوات الله علیه) چه ارزشی در میان مردم داشتند که با تیرهای بُرّان بدرقه شدند؟ تابوتی که باید پر از گل و تکبیر و یاد خداوند باشد، پر از تیر کینه و دشمنی و حسادت شد.

همه‌ی این وقایع تنها به یک جا معطوف می‌شود. آن هم به سمت بنیان گذار اساس ظلم و ستم برمی‌گردد که اذهان مردم را به سمت خود با دروغ و نیرنگ معطوف کردند و مردم جاهل و بی‌معرفی که به سمت آنان رفتند و دنیا را بر فرستادگان الهی، تنگ و تنگ تر کردند. فرستادگانی که برای سعادت و هدایت همین مردم جاهل آمده بودند. فرستادگانی که تمامی فکر و دهنشان، آشنا نمودن مردم با مفاهیم اصی و صحیح دین اسلام بود. اما دریغ از اینکه اشخاصی با اشغال جایگاه خلافت حضرت محمد (صلی الله علیه و آله)، اساسی از ظلم را بنا نهادند تا این ظلم به تمام ائمه اطهار (صلوات الله علیهم اجمعین) غلبه کند و در این زمان، امام زنده و آخرین حجت خدا را نیز از میان مردم بردارند. هدف کشتن حضرت امام زمان (صلوات الله علیه) در همان زمان بدنیا آمدنشان بود، اما به امر خداوند به این هدف نرسیدند ولی آن حضرت را در زمان غفلت و خواب عمیق مردم زمان، به غیبت بردند. 

دشمنان، دشمنی را بدان حد رسانده بودند که حتی در اواخر عمر حضرت محمد (صلی الله علیه و آله)، اقت زنده دیدن ایشان را نداشتند، و با مکر و فریب، اندک اندکی سمی را به خورد آن حضرت دادند تا عمر شریفشان زودتر به پایان برسد. این دشمنی را به حدی رسانده بودند که طاقت دیدن پیکر مطهر حضرت امام حسن (صلوات الله علیه ) را نداشتند و تابوت آن حضرت را تیر باران نمودند تا پوزخندی به تمامی مردم جهال جهان زده باشند و بگویند که توانستیم به هدفمان برسیم.

 

پی نوشت نویسنده:

ضمن تشکر از شما کاربر گرامی، لازم به ذکر است که به‌دلیل سخت و سنگین بودن مطالب، سعی شده است تا از باز نمودن مطالب خودداری شود و تنها به بیان مختصری از مطالب بصورت عنوان، سرنخی به کاربران عزیزی که تمایل به مطالعه بیشتری در این زمنیه‌ها دارند، داده شود.

نام و نام خانوادگی
پست الکترونیکی
کد امنیتی :