زنجیره‌ی طلایی حضرت امام رضا (صلوات الله علیه) چیست؟

زنجیره‌ی طلایی حضرت امام رضا (صلوات الله علیه)، زنجیره‌ای است که به امامان پیش از حضرت امام رضا (صلوات الله علیه) نیز می‌رسد. حتی این زنجیره به خداوند متعال نیز می‌رسد. اما واقعا این زنجیره چیست؟

این زنجیره طلایی، شرط قبولی تمامی عبادات و رازونیازهای بشریت است. شرطی که خداوند متعال، آغازگر و بناکننده همانند تمام چیزهای دیگر بود و انبیا (علیهم السلام) و ائمه اطهار (صلوات الله علیهم اجمعین) تاکید کننده بر آن بودند. و به همین دلیل به زنجیره‌ی طلایی، شناخته شد. زیرا تمام راویان آن شرط معصوم بودند، و در راس ایشان، خداوند متعال قرار دارد.

 

حدیث " سلسله الذهب " یا " زنجیره‌ی طلایی " چیست؟

حضرت امام رضا ( صلوات الله علیه ) در مسیر رفتن به طوس ایران، از شهر نیشابور نیز عبور نمودند. مردم آن وادی از حضرت، حدیثی درخواست نمودند که مایه مباهات و افتخار شهر نیشابور تا روز قیامت شود. حضرت امام رضا (صلوات الله علیه) حدیثی بیان فرمودند که نه تنها اهالی نیشابور به آن مفتخر شدند و تا قیامت نام آنان طنین انداز است، بلکه تمام بشریت با این حدیث، می‌توانند حق و حقیقت را پیدا کنند و مسیر هدایت و خوشبختی را براحتی طی نمایند که در انتها و راس آن، رضایت خداوند متعال قرار دارد.

حضرت بر داخل کجاوه‌ای که در داخل آن بودن خطاب به انبوه محبینی که در آنجا حضور داشتند سر مبارکشان را بیرون آوردند و فرمودند:" از پدرم، موسی بن جعفر شنیدم که می فرماید: از پدرم، جعفر بن محمّد شنیدم که می فرماید: از پدرم، محمّد بن علی شنیدم که می فرماید: از پدرم، علی بن الحسین شنیدم که می فرماید: از پدرم، حسین بن علی بن ابی طالب شنیدم که می فرماید: از پدرم، امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب شنیدم که می فرماید: از رسول خدا(ص) شنیدم که می فرماید: از جبرئیل شنیدم که می فرماید: از خداوند جلّ جلاله شنیدم که می فرماید: (کلمه) لا اله الا اللّه دژ و قلعه من است و هرکس وارد دژ من شود از عذابم در امان است".

پس از این جمله، شتر حضرت امام رضا (صلوات الله علیه) به حرکت آمد. پس از اندکی حرکت، حضرت امام رضا (صلوات الله علیه) مجددا سر مبارکشان را بیرون آوردند و فرمودند:" اما این شرطهایی دارد و من از شرطهای آن هستم"

کلمه لا إلهَ إلَّا اللّهُ حِصنی، فَمَن دَخَلَ حِصنی أمِنَ مِن عَذابی. قالَ: فَلَمّا مَرَّتِ الرّاحِلَةُ نادانا: بِشُروطِها، و أنَا مِن شُروطِها؛ (1)

 

امامت ، شرط قبولی ایمان

حضرت امام رضا (صلوات الله علیه) در این حدیث که تمام راویان آن معصوم و امام بوده‌اند فرمودند که شرط در امان ماندن از گزند حیوانات درنده دنیوی و ایمان صحیح آوردن، پذیرش وجود امام در جایگاهی که خداوند تعال قرار داده است، می‌باشد.

این مطلب نشان‌دهنده این موضوع است که امامت همگام با توحید و نبوت از مهمترین مباحث دینی و اصول است. بطوری‌که تمامی فرائض دینی، اعم از نماز و روزه و حج و زکات و .... در راس آنان رضایت خداوند از بنده، در گرو قبول نمودن و داشتن ایمان قلبی به امام ائمه اطهار (صلوات الله علیهم اجمیعن) است. 

متاسفانه در برخی از کتاب‌ها، تابلوها و ....، بخش دوم حدیث که شرط ورود به حرم امن الهی است، حذف گردیده است. این نشان‌دهنده هدف گیری دقیق دشمن برای از بین بردن این شرط، و پوشالی نمودن تمامی دین است. حذف این شرط به معنای حذف دین اسلام است. حذف دینی که بدون امامت، ستون آن وجود ندارد و همان دین اصلی محسوب نمی‌شود.

برای داشتن ایمان قلبی به این شرط یعنی همان امامت، توکل بر خداوند منتعال، و تلاش برای کسب معرفت به ائمه اطهار ( صلوات الله علیهم اجمعین) که دوازده امام هستند، نیاز است.  معرفی که ظرفیت انسان را از بزرگی و اطاعت از این بزرگواران پر نمایند و همچنین به فضای این ظرف بیفزاید.انشاءالله

 

منابع:

(1) التوحید، ج ۲۵، ص ۲۳؛ أمالی الصدوق، ص ۱۹۵، ح ۸؛ عیون أخبار الرضا(ع)، ج ۲، ص ۱۳۵، ح ۴؛ معانی الأخبار، ص ۳۷۱، ح ۱؛ ثواب الأعمال، ص ۲۱، ح ۱؛ بشارة المصطفى، ص ۲۶۹؛ روضة الواعظین، ص ۵۱؛ اهل بیت(ع) در قرآن و حدیث، ج ۲، ص ۶۱۶.